اوحدالدین کرمانی

شعر 36 | گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش

گر قرب خدا می طلبی خوش خو باش

وندر حق جمله خلق نیکو گو باش

خواهی که چو صبح صادق القول شوی

خورشید صفت با همه کس یک رو باش