اوحدالدین کرمانی

شعر 39 | این خوش پسران که در غمم می دارند

این خوش پسران که در غمم می دارند

جان تو که هردم به دمم می دارند

دانی که برهنه سر زبهر چه شدند

کشتند مرا و ماتمم می دارند