اوحدالدین کرمانی

شعر 102 | تا بر لگن عشق سواریم چو شمع

تا بر لگن عشق سواریم چو شمع

نقش همه کس فرا پذیریم چو شمع

عشّاق قلندریم و شرط است که ما

آن شب که نسوزیم بمیریم چو شمع