اوحدالدین کرمانی

شعر 105 | چون می گذرد زودی و دیری در عشق

چون می گذرد زودی و دیری در عشق

آن به که تو کم کنی دلیری در عشق

گر عاشق صادقی قدم برجا دار

غبنی است عظیم زود سیری در عشق