اوحدالدین کرمانی

شعر 179 | دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه

دانی که مرا با تو به گاه و بی گاه

جز با تو ندارم از چپ و راست نگاه

شاه تو مه است و شاهدان آب وی اند

در آب توان دید یقین سایهٔ ماه