اوحدالدین کرمانی

شعر 190 | حُسنی که گواه حسن معبود بود

حُسنی که گواه حسن معبود بود

چون حسن بتم زلطف موجود بود

رَو بر در او اَیاز می باش مُدام

تا عاقبت کار تو محمود بود