اوحدالدین کرمانی

شعر 197 | جانا ز دو چِشم من خیالت که برد

جانا ز دو چِشم من خیالت که برد

یا از دل من شوق وصالت که برد

گیرم که به وصلت نبود دسترسی

از لوح روان نقش جمالت که برد