اوحدالدین کرمانی

شعر 249 | صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید

صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید

بی روی توَم جهان سیه رنگ آید

آن نشنیدی که در مثلها گویند

محنت زده را ز هر سویی سنگ آید