اوحدالدین کرمانی

شعر 274 | آن یار که منزلگه او قلب آمد

آن یار که منزلگه او قلب آمد

مردانه بدیدمش که در قلب آمد

پنداشتمش که هست چون زر بعیار

چون بر محک دل زدمش قلب آمد