اوحدالدین کرمانی

شعر 290 | چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد

چون گوی دلم نزد تو دلجوی افتاد

در چاه زنخدان تو بدخوی افتاد

آن نیست عجب که گوی در چاه افتد

این است عجب که چاه در گوی افتاد