اوحدالدین کرمانی

شعر 10 | یاران زمانه پیچ پیچند همه

یاران زمانه پیچ پیچند همه

سودازدگان بی علاجند همه

بر هیچ مرید بد به هیچی منگر

قصّه چه کنم دراز، هیچند همه