اوحدالدین کرمانی

شعر 25 | از آتش حرص و آز تا چند نفیر

از آتش حرص و آز تا چند نفیر

ای آب زروی رفته پندی بپذیر

ای خوار چو خاک راه تا چند امیر

ای عمر به باد داده میری کم گیر