اوحدالدین کرمانی

شعر 59 | دل را تو همه جگر دهی افسوس است

دل را تو همه جگر دهی افسوس است

خود را همه درد سر دهی افسوس است

واین عمر که مایهٔ حیات ابدی است

بیهوده به باد بردهی افسوس است