اوحدالدین کرمانی

شعر 87 | هر کاو درمی به خون دل جمع آرد

هر کاو درمی به خون دل جمع آرد

می نگذاری تا به تو می نسپارد

چون می گذری و می گذاری همه را

باری بگذار تا همو می دارد