اوحدالدین کرمانی

شعر 93 | آزار چو باز و آز چون بط منمای

آزار چو باز و آز چون بط منمای

چون بوم سوی سلامت طبع گرای

زآنند دراز عمر و فرخنده لقای

کازار نجست کرکس و آز همای