اوحدالدین کرمانی

شعر 4 | ای دلشدگان رخت به بستان آرید

ای دلشدگان رخت به بستان آرید

چون ژاله سرشک خویش بر گل بارید

روزی دو سه گل پیش شما مهمان است

مهمان دو روزه را گرامی دارید