اوحدالدین کرمانی

شعر 16 | این خوش پسران خوی پلنگ آوردند

این خوش پسران خوی پلنگ آوردند

روی چو مه و دل چو سنگ آوردند

از بیم پدر باده نمی یارند خورد

ناچار همه روی به بنگ آوردند