اوحدالدین کرمانی

شعر 37 | در راه حقیقتی مجازی شاید

در راه حقیقتی مجازی شاید

وین رقص و سماع ما به بازی شاید

چون هر چه جز او هست شریکش باشد

می دان همه ملک خویش سازی شاید