اوحدالدین کرمانی

شعر 54 | هر ناله که نی زپرده بیرون آرد

هر ناله که نی زپرده بیرون آرد

سرّی است که اندر دل محزون آرد

وآن کس که جماد است و درو ذوقی نیست

آواز نیش در حرکت چون آرد