اوحدالدین کرمانی

شعر 18 | زین سان که منم گر تو تویی آخر کار

زین سان که منم گر تو تویی آخر کار

ما را بَدَل سجاده باشد زنّار

در پای خودم فتاده بینی یکبار

از دست قدح فتاده ور سر دستار