اوحدالدین کرمانی

شعر 20 | گفتی به شب آیمت [که] بیگاه شود

گفتی به شب آیمت [که] بیگاه شود

باشد که زبان خلق کوتاه شود

بر خفته کجا گذر توانی کردن

کز بوی خوش تو مرده آگاه شود