اوحدالدین کرمانی

شعر 97 | در پختن سودای تو چون من خامم

در پختن سودای تو چون من خامم

توسن شد و بی ثبات طبع و گامم

انگشت نمای جمله خاص و عامم

ای دوست ببین کز تو چه دشمن کامم