اوحدالدین کرمانی

شعر 32 | بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست

بر سبزه چو چشم ابر نوروز گریست

بی وصل رخ یار نمی شاید زیست

شد لاله زخاک دیگران مجلس ما

تا سبزهٔ گور ما تماشاگه کیست