اوحدالدین کرمانی

شعر 56 | دل بر طرب و عیش نهادن بهتر

دل بر طرب و عیش نهادن بهتر

از جان گره غمان گشادن بهتر

از دست چو هر چه هست خواهد رفتن

آخر نه به دست خویش دادن بهتر