اوحدالدین کرمانی

قطعه 10 | به شب چندان خور ای جان بادهٔ ناب

به شب چندان خور ای جان بادهٔ ناب

که راهی وا در و دیوار بینی

نه چندانی که چون تا کاهی از خواب

درآیی ... خود چار بینی