اهلی شیرازی

غزل 817 | بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر

بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگر

تا به امروز چه دیدیم که بینیم دگر

تو جفا کار شدی ما ز وفا سیر شدیم

تو چنان گشتی و ما نیز چنینیم دگر

جای ما نیست بکوی تو گذشتیم از آن

گر بود خلد برین هم که براینیم دگر

دست کوتاهی از اینگونه که ما رندان راست

جز گل حسرت ازین باغ چه چینیم دگر

صید پابسته شدن تا کی و خواری تا چند؟

خیز اهلی که بیک جا ننشینیم دگر