شمارهٔ ۱۰۶۵

غزلیات

داشت خمارم سر دیوانگی
ساقیم آورد می خانگی

گو ننهد پای در این سلسله
هر که ندارد سر دیوانگی

شمع جمالت چو تجلی کند
مهر و مه آیند به پروانگی

عقل به افسانه بخفت هنوز
عشق فسون‌ساز به افسانگی

من نکنم جز سخن آشنا
عشق نکوبد در بیگانگی

عقل نتابد خطر عشق را
عشق بود آفت فرزانگی

باده حلال است به فتوای عقل
لعل تو آید چو به میخانگی

ختم شد آشفته به رندیّ و عشق
پیر خرابات به مردانگی

شیر خدا کآدم و نوحش به حشر
فخر نمایند به هم‌خوانگی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}