اهلی شیرازی

شعر 1 | ای خاکِ دَرَت، قِبْلِه‌یِ صاحِب‌نَظَران

ای خاکِ دَرَت، قِبْلِه‌یِ صاحِب‌نَظَران

بر صورتِ توست مُشْتَری، دِل‌نِگَران

خاکِ کفِ پایِ تو بُوَد تاجِ سَرَش

آن‌کس که بُوَد پادْشَهِ تاجوَران