اهلی شیرازی

شعر 8 | ای در کَفِ خَلْق از کَرَمَت، وَجْهِ طَرَب

ای در کَفِ خَلْق از کَرَمَت، وَجْهِ طَرَب

با لُطْف تو بی‌وَجْه بُوَد نامِ طَلَب

از دستِ تُهی، پیشِ تو، پنج اَنْگُشْتَم

گر پنج بَرات در کَف آرد چه عَجَب؟