ایرج میرزا

قطعه 32 | مخور غصّۀ بیش و کم در جهان

مخور غصّۀ بیش و کم در جهان

که تا بنگری بیش و کم فوت شد

چو بنشسته‌ای دم غنیمت شُمار

دَمادَم بده می که دم فوت شد

چه بس سست عنصر ز دنیا برفت

چه اشخاص ثابت قدم فوت شد

نه یک نعمتی بر کسی داده بود

که گویم ولیُّ النِعم فوت شد

نه جود و کرم داشت تا گویمش

خداوندِ جود و کرم فوت شد

در ایران اگر زیست بی احترام

در ایتالیا محترم فوت شد

همین بس که گویم به تاریخ او

محمّد علی شاه هم فوت شد