شمارهٔ ۱۵

غزلیات

شد باز دیده بر رخ نیکوی او مرا
گلها شکفت در چمن کوی او مرا

ای باغبان برو که خدا داد در ازل
سرو سهی تو را، قد دلجوی او مرا

شادم که هر دم از دم دیگر فزونترست
دیوانگی ز سلسلهٔ موی او مرا

رخصت نمی‌دهد بتماشای ماه نو
میل نظارهٔ خم ابروی او مرا

من هم یکی ز گوشه‌نشینانم ای رفیق
سرگشته کرده نرگس جادوی او مرا

از منت صبا چو فغانی در این چمن
آزاد ساخت نکهت گیسوی او مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}