شمارهٔ ۲۲۸

غزلیات

دود از دل من باده ی گلرنگ برآورد
زین خرقه ی تر آینه ام زنگ برآورد

هر بار نمی برد چنین مطربم از دست
این بار ندانم که چه آهنگ برآورد

عشق آمد و در چاه فراموشیم افگند
آنگاه سر او بگل و سنگ برآورد

گفتم که به یک نغمه درم جامه ی ناموس
من گفتم و مطرب بنوا چنگ برآورد

شد دیده سپید و گل مقصود نچیدیم
نخل غرض ما همه این رنگ برآورد

بس تخم امل در هوس نام فشاندیم
نامش نشنیدیم ولی ننگ برآورد

صد کوه بلا زیر و زبر کرد فغانی
هر گاه که آهی ز دل تنگ برآورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}