بخش ۲۴ - غزل

روضة المحبین

از ما طمع وصال داری
الحق هوسی محال داری

وصلم نتوان به خواب دیدن
این چیست که در خیال داری

جایی که صبا گذر ندارد
آیا تو کجا مجال داری

هیهات که کوه برنتابد
این غم که تو احتمال داری

گر خود به مثل چو کوه گردی
کی طاقت این جمال داری

آشفته و تیره‌حال باشی
تا میل به زلف و خال داری

چند اختر بخت خویشتن را
در عقده این وبال داری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}