شمارهٔ ۱۰۶ - ارض کربلا

فصل سوم - سوگواری‌ها

ای ارض کربلا تو محل بلاستی!
موسوم از این سبب تو به کرب و بلا ستی

مدفون به تربت تو بود گوشوار عرش
برتر هزار بار، ز عرش علاستی

ای خاک از آنکه مدفن سبط پیمبری
هر درد را دوا و مرض را شفاستی

عنبر نی، تو بهتر ز عنبری
چون قتلگاه سبط رسول خداستی

ای ارض کربلا تو بهشتی ولی چرا؟
محنت فزا و، معدن حزن و بکاستی

شاهان کنند خاک تو را توتیای چشم
آری به چشم اهل نظر توتیاستی

شاه و گدا به سوی تو دارند التجا
ای خاک پاک، ملجا شاه و گداستی

« ترکی» نوشت نام تو چون ای زمین پاک!
غم بر غمش فزود، ز بس غم فزاستی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}