بخش ۱۶۷ - در بیان آنکه حضرت شیخ ابوسعید ابوالخیر قدس الله تعالی سره همیشه از خود به ایشان تعبیر کردی و کلمه ما و من را هرگز بر زبان نیاوردی

دفتر اول

شیخ مهنه که بود پیوسته
از من و مای خویشتن رسته

صد حکایت ز خویش واگفتی
لیک هرگز نه من نه ما گفتی

رفتی اندر صف صفا کیشان
بر زبانش به جای من ایشان

بود بر وی شهود حق غالب
دید خود را ز چشم خود غایب

لفظ ایشان که خاص غایب راست
جامه ای بود بر قد او راست

خرد آن ساده را کند تعییر
که ز غایب به من کند تعبیر

خاصه از غایبی که ماند دور
جاودان از حریم قرب و حضور

بکشد رخت خود ز شهر وجود
بنشیند به گوشه ای نابود

گر بجوید به سال های دراز
اثر خویشتن نیابد باز

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}