جامی

شمارهٔ ۸۱۰

غزلیات

ای دل و دیده هر دو خانه تو
سر من خاک آستانه تو

کاش بر من رسد نه بر توسن
دمبدم زخم تازیانه تو

همه تن گوش می شوم از شوق
هر کجا می رود فسانه تو

هر کسی خوش به گوشه طربی
من و غمهای بی کرانه تو

هر طرف ناوک از چه می فکنی
دل ما بس بود نشانه تو

بهر ناکشتنم بهانه مجوی
که مرا می کشد بهانه تو

جامیا بوی درد می آید
از غزلها عاشقانه تو

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}