جامی

شمارهٔ ۳۷

غزلیات

ای پریرخ مرو از خانه ما
رحم کن بر دل دیوانه ما

در غم عشق تو افسانه شدیم
بنشین گوش کن افسانه ما

ازمی عشق چو پیمانه پریم
لب بنه بر لب پیمانه ما

گنج حسنی چه طلسم انگیزیم
که شوی ساکن ویرانه ما

مست عشقیم و دهد ذوق دگر
بر رخت نعره مستانه ما

نور جستیم ز شمع رخ تو
آتش انداخت به کاشانه ما

دید جامی سوی خالت گفتی
کی به هر مرغ رسد دانه ما

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}