جامی

شمارهٔ ۱۶

غزلیات

پاره پاره دل حزین مرا
بین شرار آه آتشین مرا

پاک می کردم اشک خویش ز رخ
غرق خون ساخت آستین مرا

چشم تو گر دلم ربود چه باک
چون سلامت گذاشت دین مرا

بس که سودم به راه ناقه تو
بین چو زانوی او جبین مرا

رخ ز دورم نمودی اندر راه
زد ره عقل دوربین مرا

خط تو صف کشیده مورانند
که کمر بسته اند کین مرا

بی تو می مرد جامی و می گفت
که بقا باد نازنین مرا

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}