شمارهٔ ۱۹۱

غزلیات

خوشا منازل سلمی و ربع و اطلالش
که برد رسم و اثر گردش مه و سالش

کدام کاخ سرافراخت زین نشیمن خاک
که دستبرد حوادث نکرد پامالش

عجب زناله به تنگم که ناگذشته زلب
یکی هنوز، رسد دیگری ز دنبالش

درآی ساقی و درده میی که پیش خرد
لقب عقیق مذاب است و لعل سیالش

بود که دولت مستی وبیخودی دهدم
خلاصی از غم او بار دهر و اقبالش

نسیج این غزل خوش که کس نیافته است
به قد عشق و وفا خلعتی به منوالش

هدیه ایست همانا کزان جهان مجنون
به نام جامی دلخسته کرده ارسالش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}