شمارهٔ ۳۱۶

غزلیات

ساقی قدح می که درو هست صفائی
به ز آن مطلب نزد خرد راهنمائی

می در همه وقتی خوش و خوشتر بزمانی
کز بلبل و گل یافت چمن برگ و نوائی

رخساره بسرخی کند الحق چو عقیقی
در باده لعل ار فکنی کاهربائی

می چیست لطیفی بصفا راحت روحی
در مملکت عقل شهی کامروائی

در دور فلک بر صفت دختر رز نیست
از کار دل غمزدگان بند گشائی

با دختر رز تازه کنم عهد مودت
کز مادر ایام ندیدیم وفائی

گر تیره شد از زنگ غمت آینه دل
چون باده روشن نبود زنگ زدائی

از محنت ایام دل ابن یمین را
دردیست که از باده بهش نیست دوائی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}