شمارهٔ ٩

قطعات

باهل خطه فریومد از طریق رضا
مگر بعین عنایت نظر فکند خدا

که آفتاب سپهر کرم بطالع سعد
فکند سایه الطاف خود برین ضعفا

ستوده آصف ایام عز دولت و دین
که زیبدش که کند پادشاهی وزرا

زهی کریم نهادی که بر بسیط زمین
سپهر با همه دیده ندید مثل ترا

توئی که بر چمن جان هر که زنده دلست
ز فیض ابر سخای تو رست مهر گیا

توئی چنان که اگر ذره ئی شود موجود
ز عزم و حزم تو در پیکر زمین و سما

زمین شود چو سما بیقرار و سرگردان
سما شود چو زمین با وقار و پا بر جا

گذشت بر دل من یکسخن بخواهم گفت
خدایگان ز ره لطف اگر کند اصغا

سعادت ازلی با عماد دولت و دین
جهان رادی و مردی سپهر جود و سخا

ز بدو فطرت و آغاز آفرینش او
مقارنست و برینحال واقفست و گوا

سعادتی نه همانا که به تواند بود
ز اتفاق ملاقاتت ای خجسته لقا

بکام دل ز جهان داد عیش بستانید
که هست بر گذر این سخت کوش سست وفا

زمان دولت و اقبال مغتنم شمرید
میفکنید از امروز کار بر فردا

مگر ز بخت شما نیز باید ابن یمین
فراغتی که نواند گزارد فرض دعا

چو روزگار که تفریق و جمع شیوه اوست
نمیزند نفسی بی رضای رأی شما

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}