جمال‌الدین عبدالرزاق

غزل 109 | دست من تا چو دهانت باشد

دست من تا چو دهانت باشد

کی کمر گرد میانت باشد

چیست مقصود تو از کشتن ما

که همه قصد بجانت باشد

چه شود گر بسلامی ما را

بخری گرچه گرانت باشد

ورچه ما خود بسلامی نرزیم

گر بسازی چه زیانت باشد

تو مرا بنده خود خوان و مترس

نه زیانی بزبانت باشد

دل من شاید اگر تنگ بود

بو که باری چو دهانت باشد

جان نثار کف پای تو کنم

هان چه گوئی سرآنت باشد؟