شمارهٔ ۱۴۰

غزلیات

ای زگرد ماه مشگ آویخته
وی بگرد لاله عنبر پیخته

هرکجا عکس جمالت برفتاد
صورت صد یوسفست انگیخته

ای بسا دلهای جان افشان که هست
بردو زلفت سرنگون آویخته

رخت عشقت هر کجا آمد فرود
عافیت زان ناحیت بگریخته

زلف تو بر پیخت دست روزگار
دست او کس جز قدر ناپیخته

چون توان از عاشقی بگریختن
عشق با اجزای جان آمیخته

چند ازین عاشق کشی رحمی بکن
ای هزاران خون ناحق ریخته

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}