جمال‌الدین عبدالرزاق

رباعی 78 | بر آتش غم فتاده چون زلف توام

بر آتش غم فتاده چون زلف توام

سر خیره بباد داده چون زلف توام

با آنکه ز خط برون نهادستی پای

سر بر خط تو نهاده چون زلف توام