جویای تبریزی

غزل 105 | چشم او آشیانهٔ دل ما

چشم او آشیانهٔ دل ما

حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما

اشک ما حلقه ایست سربسته

رازدار فسانهٔ دل ما

عشق آتش مزاج گل رویان

گشته معمار خانهٔ دل ما

نیست جویا غریب این گلشن

گل بود آشیانهٔ دل ما