جویای تبریزی

غزل 171 | موسم جوش گل و نسترن است

موسم جوش گل و نسترن است

لاله تریاکی سیر چمن است

شوخ چشم است ز بس نرگس باغ

غنچه در پردهٔ صد پیرهن است

سوسن از قشقهٔ زرین در باغ

بت خنجر به کف برهمن است

غنچه سرمست می رنگ گل است

سنبل آشفتهٔ بوی سمن است

طوطی هند شکرافشانی است

بسکه جویای تو شیرین سخن است