شمارهٔ ۲۴۰

غزلیات

نهادی بر دلم ای نازنین دست
ازین دست است احوالم ازین دست

سرت درد خمار می مبیناد
مبادا تکیه گاه آن چنین دست

بود چون غنچهٔ نارسته از شاخ
ترا پنهان میان آستین دست

چه باشد دل گرم از سینه بربود
بتابد پنجهٔ خورشید این دست

بعینه پنجهٔ خورشید صبح است
برآرد چون زجیب آن نازنین است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}