شمارهٔ ۲۹۵

غزلیات

همین نه مصرع موزون تراقد دلجوست
که خط پشت لبت حسن مطلع ابروست

شب فراق تو خوناب اشک سیلابی است
که کبک را به سر کوهسار تا زانوست

به جنبش مژه چشمت گشود عقدهٔ دل
برات خرمی ما به شاخ این آهوست

من و تو چون دو زبان قلم یکی شده ایم
میان ما و تو جویا نگنجد ار یک موست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}