جویای تبریزی
شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
بسکه از آهم هوا امشب کدورتناک بود
شاخ و برگ نخل همچون ریشه ای در خاک بود
محفلم را از صفا امشب منور داشت می
تا سحرگه شمع بزمم شعلهٔ ادراک بود
صد هزاران فیض از هر قطره می اندوخت دل
بود همت؛ همت می، دست؛ دست تاک بود
{{ err }}
دیوان شاعران
از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.
شاعری یافت نشد.
{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}
{{ poet.nickname || poet.name }}
{{ poet.name }}
{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش
{{ poet.description }}
بخشهای دیوان
هنوز بخشی وارد نشده است.
{{ catTitle }}
{{ total }} شعرشعری در این بخش نیست.
نتایج «{{ qShown }}»
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.title }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}