شمارهٔ ۵۹۸

غزلیات

زجوش ناز دندانت در نایاب را ماند
تبسم بر لبت صبح شب مهتاب را ماند

کدامین نوگل، آئین بند گلشن شد، که هر بلبل
ز هر افشاندن بالی دل بیتاب را ماند